วันนี้ (13 ธ.ค.)นายฐากร ตัณฑสิทธิ์ เลขาธิการคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (เลขาธิการ กสทช.) เปิดเผยว่า กสทช.ได้รับเงินค่าปรับ จำนวน 24.4 ล้านบาท จากบริษัท โทเทิ่ล แอ็คเซ็ส คอมมูนิเคชั่น จำกัด (มหาชน) จากกรณีที่กสทช. ได้มีหนังสือแจ้งให้ดีแทค ชำระค่าปรับทางปกครองกรณีฝ่าฝืน หรือไม่ปฏิบัติให้ถูกต้องตามข้อ 11 ของประกาศ กทช. เรื่องมาตรฐานของสัญญาให้บริการโทรคมนาคม พ.ศ. 2549 เกี่ยวกับการที่บริษัทกำหนดระยะเวลาการใช้บริการกับผู้ใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ในลักษณะที่เรียกเก็บค่าบริการเป็นการล่วงหน้าที่เติมเงิน สำหรับค่าปรับทางปกครองดังกล่าว เป็นค่าปรับทางปกครองที่เลขาธิการ กสทช. ได้กำหนดมาตรการบังคับทางปกครองให้ดีแทค ชำระค่าปรับทางปกครองในอัตราวันละ 100,000 บาท ตั้งแต่วันที่ 30 พ.ค.2555 จนถึงวันที่ 28 ม.ค. 2556 ซึ่งเป็นการใช้มาตรการทางกฎหมายอันเป็นการปฏิบัติหน้าที่โดยตรงของเลขาธิการ กสทช. ตามนัยมาตรา 66 แห่งพ.ร.บ. การประกอบกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2544 “ประกาศ กทช. เรื่อง เรื่องมาตรฐานของสัญญาให้บริการโทรคมนาคม พ.ศ. 2549 อาทิ การให้ผู้ประกอบการยกเลิก หรือ การกำหนดระยะเวลาการใช้บริการตามที่ กสทช. เห็นชอบกับผู้ใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ในลักษณะที่เรียกเก็บค่าบริการเป็นการล่วงหน้า นับเป็นมาตรการคุ้มครองสิทธิผู้ใช้บริการให้ได้รับบริการโทรคมนาคมที่มีคุณภาพ ในราคาที่เป็นธรรมซึ่งเป็นหนึ่งในหน้าที่สำคัญของสำนักงาน กสทช. เช่นเดียวกับการกำกับดูแลอุตสาหกรรมโทรคมนาคมให้เกิดการแข่งขันเสรีเป็นธรรม โดยกสทช.มุ่งที่จะทำให้เกิดความเป็นธรรมกับทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง” นายฐากรกล่าว
ขอขอบคุณแหล่งที่มา : “ดีแทค”ยอมควัก 24.4 ล้านบาท จ่ายค่าปรับให้กสทช.
Posts related
- ธุรกิจน้ำดื่มใสสะอาด เพราะชีวิตขาดน้ำไม่ได้!
- ธุรกิจเสื้อผ้า ดีไม?ดียังไง? ปัจจุบันมีกี่รูปแบบ?
- ธุรกิจส่งออกสินค้า ดีไม?ดียังไง? ปัจจุบันมีกี่รูปแบบ?
- ธุรกิจร้านดอกไม้กับความรัก ความยินดี และ ความสดชื่นของชีวิต
- ธุรกิจโรงแรมรีสอร์ทที่พัก ดีไม?ดียังไง? ปัจจุบันมีกี่รูปแบบ?
- ธุรกิจร้านกาแฟ คุณคิดว่าคนที่ดื่มกาแฟเป็นประจำ จะมีสักกี่วันที่หยุดดื่ม? น่าลองขายนะ!
- ธุรกิจซักอบรีด รูปแบบไหนดีที่สุด?
- ธุรกิจค้าปลีกสินค้า ดีไม?ดียังไง?
- ธุรกิจร้านเบเกอรี่ รูปแบบไหนดีที่สุด?
- ธุรกิจขายส่งสินค้า ดีไม?ดียังไง? ปัจจุบันมีกี่รูปแบบ?
- อาชีพเสริมรายได้เสริม เมื่อมีรายได้หลายทางย่อมดีกว่ารายได้ทางเดียว
- 10 อาชีพเสริมที่น่าสนใจ
- อาชีพเสริม ถ้าไม่เริ่มทำตอนนี้แล้วจะรวยตอนไหน?
- ธุรกิจสปา ดีไม?ดียังไง?
- ธุรกิจคาร์แคร์ ดีไม?ดียังไง?
- 6 รูปแบบธุรกิจออนไลน์ที่ใครก็ทำได้ง่ายๆ
- 5 Trendsของยุค2020ที่จะนำไปสู่ธุรกิจชั้นนำที่น่าสนใจ
- แบบทดสอบประเมินตัวคุณเป็นยังไงและควรจะทำธุรกิจแนวไหนดี
- ความแตกต่างระหว่างธุรกิจส่วนตัวกับอาชีพอื่นๆ
- จะเริ่มต้นขายของออนไลน์ได้อย่างไร
- 5 ขั้นตอนการเริ่มต้นเปิดร้านค้าออนไลน์
- เทคนิคในการเลือกธุรกิจแฟรนไชส์ที่น่าสนใจ
- ทำไมต้องธุรกิจแฟรนไชส์ ดียังไง
- 5 เทคนิคควรรู้ก่อนตั้งชื่อธุรกิจออนไลน์
- 5 สิ่งที่ต้องห้ามเมื่่ออยากทำธุรกิจส่วนตัว
- 7 เทคนิคพื้นฐานสร้างธุรกิจSMEให้รอด
- จะเริ่มต้นธุรกิจส่วนตัวยังไงเริ่มจากไหนดี?
- ทำไมจะต้องทำธุรกิจส่วนตัว?
- ความรู้เบื้องต้นความหมายธุรกิจSMEs
มอ.ยกเครื่องเครือข่ายระบบไร้สายรองรับการใช้งานเพิ่ม พร้อมติดตั้งระบบใหม่ของอรูบ้าทั้ง 3 วิทยาเขต นายสงกรานต์ มุณีแนม หัวหน้ากลุ่มงานบริการระบบเครือข่ายและสื่อสาร ศูนย์คอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (มอ.) กล่าวว่า เนื่องจากอุปกรณ์ไร้สายที่เชื่อมต่อสู่ระบบเครือข่ายของมหาวิทยาลัยในแต่ละวันนั้นมีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ประกอบกับเดิมได้ใช้โซลูชั่นระบบไร้สายจากผู้จำหน่ายหลายค่าย ทำให้ไม่สามารถรองรับความต้องการในการใช้งานจำนวนมาก และไม่สามารถตอบโจทย์ความกังวลเรื่องการรักษาความปลอดภัยได้ มอ.จึงได้ดำเนินการติดตั้งโครงสร้างเครือข่ายระบบไร้สายใหม่ โดยเลือกใช้โซลูชั่นจากอรูบ้า ซึ่งจะติดตั้งใช้งานในวิทยาเขตทั้ง 3 แห่ง ทั้งนี้ ระบบเครือข่ายไร้สายใหม่นี้ ประกอบไปด้วยอุปกรณ์สำหรับเชื่อมต่อเครือข่ายไร้สาย ระบบควบคุมการใช้งานแบบเคลื่อนที่และ AirWave ซอฟต์แวร์ระบบบริหารจัดการเครือข่าย ซึ่งจะทำให้มหาวิทยาลัยสามารถให้บริการเครือข่ายไร้สายแก่ทั้งนักศึกษาและบุคลากรของภาควิชาได้อย่างปลอดภัยและมั่นใจยิ่งขึ้น ทั้งยังตอบโจทย์เรื่องการบริหารจัดการระบบเครือข่ายได้อย่างมีประสิทธิภาพตามความต้องการ นอกจากนี้ ทางมหาวิทยาลัยยังวางแผนขยายการใช้งานเทคโนโลยีเครือข่ายไร้สาย เพื่อรองรับการใช้งานด้านการทำวิจัยและภาควิชาอื่น ๆ เพื่อเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพการเรียนการสอนของทั้งคณาจารย์และนักศึกษาอีกด้วย. 
ผมอ่านเจอเรื่องนี้ในเว็บไซต์ด้านไอทีชื่อดังอย่าง Mashable.com ทำให้ต้องรีบไปหาอ่านเรื่องเพิ่มเติมจากเว็บไซต์อื่น ๆ ทีเดียวครับ ถ้าท่านผู้อ่านได้เห็นแอพชื่อ Trees for Cars ในกูเกิลเพลย์หรือในแอพสโตร์ ซึ่งคุณอาจจะมองมันด้วยความรู้สึกกลาง ๆ “ทำไมจะต้องสนใจ” หรือ “ไม่เห็นจะมีอะไรน่าสนใจ” เพราะฉันไม่ได้อยากใช้คาร์พูลหรือใช้รถร่วมกับใคร หรือถ้าคุณเป็นโปรแกรม เมอร์อยู่แล้ว คุณอาจจะคิดว่า อืม…ก็เคยคิดจะทำนะ ตอนสมัยเรียน แต่สุดท้ายก็โยนไอเดียนี้ทิ้งไป ไม่ได้หยิบมาทำจริง ๆ จัง ๆ แอพอันนี้อาจจะเกิดขึ้นมาก่อนหน้านี้นานแล้ว ตั้งแต่ในสมัยเมื่อประมาณ 15-16 ปีที่แล้ว ในช่วงที่น้ำมันกระโดดจากลิตรละไม่ถึงสิบบาทมาเป็นลิตรละ 20-30 บาท ซึ่งตอนนั้นหลายคนเริ่มหันมาสนใจการใช้วิธีคาร์พูล หรือรวมรถกันไป แต่ในยุคนั้นเรา ยังไม่ได้มีอินเทอร์เน็ตสะดวกสบายเหมือนอย่างในทุกวันนี้ ถ้าจะหาคนไปด้วยอาจจะต้องเข้าไปโพสต์ไว้ในเว็บบอร์ด แล้วติดต่อกันผ่านทางอีเมล หรือโทรศัพท์คุยกันหลายขั้นตอน กว่าจะได้รวมรถกันไป แต่เมื่อโทรศัพท์มือถือกับอินเทอร์เน็ตกลายเป็นของใช้ในชีวิตประจำวันสำหรับคนในยุคนี้ บวกกับแนวคิดของอะไร ๆ ก็ กรีนในยุคนี้ ทำให้แอพนี้กลับมาน่าสนใจอีกครั้ง แต่เรื่องราวของแอพนี้ยังไม่จบแค่นั้น ถ้าผมจะบอกว่า คนคิดและเขียนแอพนี้คือ คนไร้บ้านคนหนึ่งในนิวยอร์ก ไม่ใช่เป็นโปรแกรมเมอร์หรือนักเรียนที่เรียนเขียนโปรแกรมจากโรงเรียนใด ๆ คุณคิดว่า น่าสนใจไหมครับและถ้าบอกเพิ่มอีกว่า คนไร้บ้านที่ชื่อ ลีโอ แกรนด์ คนนี้ ใช้เวลานับแต่เริ่มเขียนโปรแกรมจนปล่อยโปรแกรมนี้ออกมา ใช้เวลาทั้งหมดเพียงสามเดือนครึ่งเท่านั้น คุณคิดว่า น่าสนใจพอหรือยังครับ ถ้ายัง ผมจะเล่าต่อว่า การทำให้ลีโอ แกรนด์สามารถทำแอพอันนี้ออกมาได้ เกิดจากโปรแกรมเมอร์อายุ 23 ปี คนหนึ่งที่ยอมตื่นเช้าขึ้นวันละหนึ่งชั่วโมง เพื่อแวะไปสอนแกรนด์ให้เขียนโปรแกรมทุก ๆ เช้าก่อนไปทำงาน จนแกรนด์สามารถสร้างแอพอันนี้ออกมาได้ ผมคิดว่าเรื่องนี้เริ่มน่าสนใจแล้วครับโปรแกรมเมอร์อายุ 23 ปี ที่สอนแกรนด์ให้เขียนโปรแกรม มีชื่อว่า แพทริก แม็คคอนล็อก ซึ่งไม่ได้มองคนไร้บ้านอย่างลีโอแค่เพียงผ่านเลยไป โปรแกรมเมอร์หนุ่มคนนี้มองถึงพลังในตัวคนทุกคน และมองถึงสิ่งมหัศจรรย์ที่เกิดจากการให้ความรู้ โดยวันหนึ่งเขาเดินไปหาลีโอในฐานะคนแปลกหน้าที่หยิบยื่นข้อเสนอให้กับคนไร้บ้านคนหนึ่ง ด้วยตัวเลือกสองตัว คือ 1. พรุ่งนี้เขาจะกลับมา พร้อมกับเอาเงินมาให้หนึ่งร้อยดอลลาร์โดยไม่ต้องทำอะไร หรือ 2. พรุ่งนี้เขาจะกลับมาพร้อมหนังสือจาวาสคริปต์สามเล่มและคอมพิวเตอร์แล็บท็อปราคาถูกหนึ่งเครื่อง และจะมาสอนเขียนโปรแกรมให้วันละหนึ่งชั่วโมงทุกเช้า และเมื่อแพทริกกลับมาในวันรุ่งขึ้น คำตอบที่เขาได้รับ คือ หนุ่มไร้บ้านที่ชื่อลีโอคนนี้ เลือกตัวเลือกที่สอง ซึ่งหมายถึงว่า หลังจากนั้นทุกวันก่อนไปทำงาน แพทริกจะมานั่งสอนให้ลีโอเขียนโปรแกรม โดยตั้งความหวังว่า ลีโอจะสามารถเขียนโปรแกรมและหารายได้จากการเขียนโปรแกรมได้ ทั้งสองใช้เวลานับแต่เริ่มจากศูนย์ คือ วันที่ 21 สิงหาคม ที่แพทริกตัดสินใจจะเริ่มสอนลีโอ จนถึงวันที่ 9 ธันวาคม ซึ่งเป็น วันที่กูเกิลเพลย์เริ่มปล่อยให้ดาวน์โหลดโปรแกรม นับเป็นเวลาสามเดือนกว่า ๆ ที่น่ามหัศจรรย์ของการให้และความตั้งใจที่จะรับ จนเกิดต้นแบบของการให้การศึกษากับคนที่ขาดโอกาสทางการศึกษา ณ เวลานี้ แพทริกได้ทำโครงการเพื่อสอนคนอื่นให้เขียนโปรแกรมในชื่อโครงการ Journeyman โดยใช้เรื่องราวของลีโอเป็นต้นแบบ ซึ่งท่านผู้อ่านสามารถหารายละเอียดได้จาก http://journeymancourse.com/ ผมหวังว่าเรื่องราวดี ๆ แบบนี้จะเป็นแรงบันดาลใจให้หลายคน ลุกขึ้นมาทำความดี แบ่งปัน หยิบยื่นโอกาสให้แก่ผู้อื่น และกลายเป็นการให้ที่ไม่รู้จบต่อไป. สุกรี สินธุภิญโญ (sukree.s@chula.ac.th) ภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 
